Column Moniek van Balen

31 augustus 2018

Klein en vrij wonen op de Veluwe: pop-up of soufflé?

De afgelopen zomer was over het algemeen warm en rustig, echt komkommertijd met de vaste aandacht voor de kleine onderwerpen, wildafschot, wolf en wel of geen koopzondag. Maar ook leuk nieuws op het gebied van wonen! Over jonge mensen, die er klaar mee zijn dat ze geen hypotheek of woning kunnen krijgen en op zoek gaan naar mogelijkheden. In elk geval een tijdelijke. Ze denken minder in bezit en kijken hooguit een paar jaar vooruit. Want wie weet hoe en waar je tegen die tijd woont? Een mooie oplossing is een Tiny House. Of iets dat daarop lijkt, zoals Yurts (Mongoolse tenten) of Pipo-wagens. Prachtige verhalen over bevlogen mensen, die ook heel goed hebben nagedacht over hoe zij het milieu zo min mogelijk belasten. Met zonne-energie, een composttoilet en gebruik van regenwater, of het samen delen van spullen.

Ik heb bewondering voor de inventiviteit en creativiteit van die anders-willenden! Maar alleen dát is niet genoeg om van droom tot werkelijkheid te komen. Je hebt ook heel veel geduld nodig en je moet tegen tegenslag kunnen. Want bij elke woonvorm, zelfs innovatief, sympathiek en tijdelijk, lopen nieuwe bewoners aan tegen bezwaren en vraagtekens bij ‘dit soort bewoning’ in onze buurt. Datzelfde zie je trouwens ook als het gaat om mensen die om een andere reden buiten de gebaande paden van de maatschappij willen leven. Zoals in maatwerkwoningen: een tijdelijke uitvalsbasis voor mensen die een prikkelarme omgeving nodig hebben, om te groeien naar gedrag dat maatschappelijk acceptabel is (geen overlast veroorzaken) of psychische problemen op te lossen. “We begrijpen het belang van een oplossing, maar liever niet in onze achtertuin”, horen we dan vaak. Voor de nieuwe woonoplossingen wijken gemeenten vervolgens uit naar andere plekken, vaak aan de rand van de gemeente waar deze minder normale woonvormen misschien op minder verzet stuiten. Of het idee daar dan wel van de grond komt, is nog maar de vraag.

Hoe een ‘pop-up’ wijk als een soufflé dreigt in te zakken

Ook UWOON kreeg afgelopen zomer met kritische - of is het gewoon dwarsliggende? - partijen te maken. In de ‘pop-up wijk’ op het Struikterrein in Harderwijk kunnen in fasen maximaal 100 tijdelijke kleine wooneenheden komen. De corporaties UWOON en Omnia Wonen zetten hier samen met gemeente Harderwijk de schouders onder. We hebben eerst goed met omwonenden gesproken om hun zorgen weg te nemen. Eind 2017 meldden zich vervolgens 60 belangstellenden voor de eerste 15 eenheden.

We wilden de 15 gelukkigen al vóór de zomervakantie de sleutel geven. Dat lukte niet. Er liggen bezwaren van twee bedrijven die, om voor ons onduidelijke redenen, niet van tafel gaan. Het lijkt erop dat de bedrijven niet tegen bewoning zijn maar met een projectontwikkelaar nog onderhandelen met de gemeente over de verkoop van hun bedrijven en het ontwikkelen van een project. Deze partijen oefenen maximale druk uit om de beste deal te sluiten. Helaas ten koste van onze jongeren die dringend op zoek zijn naar woonruimte. En eind oktober pas is hierover een zitting van een beroepscommissie.

De belangen van zittende bewoners en bedrijven wegen erg zwaar in Nederland. De dupe zijn mensen die hun plek nog niet hebben weten te bemachtigen,permanent of tijdelijk. Wanneer laten we hun belang eens 'up poppen'?

Moniek van Balen-Uijen
directeur-bestuurder

Kijk bij de publicaties op deze website voor eerder verschenen columns.

Deel deze pagina

 
Annuleren

Waarmee kunnen wij je helpen?

Begin hier met zoeken!

Geen resultaten gevonden